على اكبر دهخدا

1193

امثال و حكم ( فارسى )

كجا بودم اكنون فتادم كجا عنان سخن شد ز دستم رها . ) كجا بودنى باشد از كردگار نبايد ورا هيچ آموزگار . فردوسى . كجا پادشاهى است بىجنگ نيست و گر چند روى زمين تنگ نيست . فردوسى . كجا تواند تدبير ملك بيخردى كه يار گيرد از سفله مردم بدخواه . آقاى حاج سيد نصر اللّه تقوى . كجا تواند ديدن گوزن طلعت شير چگونه يا رد ديدن تذر و چهرهء باز . مسعود سعد . كجا چون ديده ريزد اشك بسيار گشاده گردد از دل ابر تيمار نبينى ابر پيوسته برآيد چو باران زو ببارد برگشايد . ويس و رامين . رجوع به : گريه بر هر درد بىدرمان . . . ، شود . كجا چون طبع مردم خوىگير است ز هركس آدمى عادت‌پذير است . عطار . نظير : باشد دزد طبع آدميزاد . كجا حقيقت باشد اگر مگر نبود در اين اگر مگرى ميرود حقيقت نيست . . . ) سوزنى . كجا خوش است ؟ آنجا كه دل خوش است . نظير : بهشت آنجاست كازارى نباشد . كجا خيزد از كار بيداد داد . نياورد و آن رنجها شد بباد . . . ) فردوسى . كجا دانند حال ما سبكساران ساحلها شب تاريك و بيم موج و گردابى چنين هايل . . . ) حافظ . رجوع به : اى برادر ما بگرداب . . . ، شود . كجا دمساز باشد آب و آتش . بهم دانا و نادان كى بود خوش . . . ) ناصر خسرو . كجا دود افيون كجا سرخ مى كجا شير تيغ و كجا شير نى . . . ) مرحوم اديب . رجوع به : اين الثرى . . . ، شود . كجا ديدهء بخت خفتن گرفت بشد پيش نادان و گفتن گرفت . مرحوم اديب . كجا ديدى آنكس كه مى نوش بود كه در بزم تانست خاموش بود . مرحوم اديب . كجا ديدى دو تيغ اندر نيامى و يا هم روز و شب اندر مقامى . ويس و رامين . رجوع به : دو پادشاه در اقليمى . . . ، شود . كجا رست خواهد ز چنگ عقاب چو گنجشك آرى بجنگ عقاب . مرحوم اديب . رجوع به : پنجه با ساعد سيمين . . . ، شود .